grenzelooslimburg.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen
    Onderstaand nog een overzichtje van onze inspanningen gedurende de week:
     
    Teller:    7 Activiteiten
    Afstand:   1.135,34 km
    Tijd:    41:47:55 u:m:s
    Hoogte winst:   3.678 m
    Gem. snelheid:   27,2 km/u
    inclusief veerboten
    Lees meer...   (3 reacties)
    opnieuw over navigatie en promotie: kroniek van een mooie slotdag
     
    06.45 uur: Arcen
    De tassen worden bij de auto's gezet, het slot gaat van de fietsen, de poetslappen er nog even over heen.
     
    07.15 uur Arcen
    Het laatste groepsontbijt gaat in een vrij hoog tempo; 7.50 uur willen we op de fiets zitten.
     
    07.50 uur Arcen
    De mist hangt dik over het dorp als we vertrekken richting  Venlo.
    Jan maakt voor Velden nog een paar mooie foto's van de renners in de mist bij opkomende zon.
     
    08.05 uur Venlo
    We denderen richting Venlo. Jan B. (geboren Tegelnaar) gaf gisteravond al aan de stellige overtuiging te hebben dat het handiger en sneller is om om Venlo heen te gaan dan midden door de stad. Het gaat ons een paar extra kilometers opleveren, maar -zo denkt Jan- ook tijdwinst.
    Niet dat op een zondagmorgen in Venlo al hele volksstammen op pad zijn, maar toch.
    We hebben onze schouders opgehaald en volgen hem vandaag: Op elke straathoek waar we moeten afslaan geeft Jan ruim op tijd aan waar we heen moeten.
    Direct achter de A67 gaan we links, om na enkele bochten vóór het stoplicht bij het buurtschap 't Ven rechtsaf te slaan, dan weer rechts en dan weer rechts.
    We beginnen op de fiets inmiddels "Bad Segeberg"-visioenen te krijgen.
    Bij de kerk slaat Jan weer rechtsaf, stopt op een parkeerplaats en zegt : "Ich bèn effe de waeg kwiet", waarop Bert stelt dat ook voor Jan 4x rechtsaf hetzelfde effect geeft als 1x rechtdoor. We maken ons rondje rond de kerk keurig af, gaan vervolgens bij het eerder gesignaleerde stoplicht alsnog rechtdoor, om vervolgens via een mooi, maar bochtig parkoers bij Reuver de Rijksweg te bereiken.
     
    10.29 uur Sittard
    Overtuigd van Jan B's goede bedoelingen zetten we er vervolgens flink de vaart in om de verloren tijd in te halen. Inclusief twee plaspauzes komen we perfect op schema om 1 minuut voor half elf de Markt in Sittard op. Daar begint een Zaate Hermenie spontaan te spelen en worden we door wethouder Ruud Guyt en burgemeester Sjraar Cox welkom geheten. Peter Winnen is er, Marianne Vos, Hennie Kuiper, Danny Nelissen en de club van 24, waaronder Jan Krekels, Bennie Ceulen en Emile Frambach. Er zijn al familieleden en collega's. Wim Fredrix en Paul Orbons zijn in tenue: zij fietsen ook mee. We bieden via Jan Krekels ons bebouwde kom bord aan aan de gemeente. Dat wordt goed ontvangen.
     
    11.00 uur Sittard
    Onder geknal van confettikanonnen en luid toegejuicht vertrekt de karavaan naar Landgraaf. Deze eerste etappe geven we als subtitel "Help Sjraar Cox de Windraak over".
    De burgemeester toont karakter en wordt ter hoogte van de Heikop op de brunssummerheide door een lid van de club van 24 nog verder opgepept met de woorden: "Sjraar, dae fits van dich hej allang op 't sjtort mótte ligke".
     
    12.00 uur Landgraaf
    William heeft het amulet van zijn dochter vandaag niet bij zich gestoken en ondervindt daarvan meteen de consequenties: in stilstand raakt hij bij binnenkomst van Megaland het achterwiel van Wim Fredrix en valt. Gelukkig niet op zijn pols; wat blijft is een schaafwond op de knie. In de tussentijd wordt Pierre als vlaggendrager al geïnterviewd door L1. Als Marianne Vos de eerste gemeente-auto-met-UCI-WK2012-logo heeft onthult en Hennie Kuiper het bebouwde kom bord heeft overhandigd, vertrekken we naar Heerlen.
     
    12.20 uur Heerlen
    Ontvangst op het Pancratiusplein, waar nog voor een half weeshuis vla staat te wachten op wielrenners die niet zijn gekomen. Wel voegt zich een hele groep leden van TWC Maaslandster bij ons. Hier reikt Peter Winnen het bebouwde kom bord aan aan burgemeester Depla, die -getooid in een felpaars "Pinkpop"-wielertenue met puntige tijdrithelm- aan Thijs de opmerking ontlokt dat het feest van het WK-wielrennen zichtbaar kort bij Carnaval ligt.
     
    12.45 uur Bemelen
    Antoine Janssen, wel enthousiast, maar niet echt afgetraind, valt aan de voet van de Bemelerberg vrijwel direct bijna stil. Marianne Vos snelt naar voren, pakt zijn zadelpen vast en fietst hem in een indrukwekkend tempo de berg op. Genietend van appels, peren en vers appelsap luisteren we naar burgemeester Dieudonnée Akkermans, die door Danny Nelissen het bebouwde kom bord krijgt aangereikt.
    Dat idee van het PROMO-team (Jan en Peter in dit geval) blijkt bij alle gemeenten in schot in de roos.
     
    14.15 uur Valkenburg
    Rob trekt op de Cauberg flink door en ontwaart een brommer die hem voorbijschiet. Een tweede blik leert dat het Marianne Vos is. Marcel en Thijs fietsen met Peter Winnen naar boven, die het rustiger aan doet, en nemen hem als volleerde knechten vanaf de kop van de Cauberg mee op sleeptouw naar de finishplaats van het WK2012 bij Berg. Daar wordt de karavaan ontvangen door de fanfare van Berg, hetgeen Hennie Kuiper doet opmerken: "Zo'n ontvangst met een fanfare, dat kan alleen bij jullie".  TWC de Maaslandster overhandigt hier het bebouwde kombord, Hennie Kuiper en Marianne vos onthullen de bermmonumenten "Finish WK2012" en om 15.00 uur vertrekken we voor de laatste etappe naar Maastricht.
     
    15.20 uur Heer-Maastricht
    Jan&Jan in de inspectiewagen voorop, dan de fietsers en dan Henk&Ankie in de Transit. alleen Marianne Vos mag zich bij ons voegen en zegt bescheiden: "Maar jullie hebben die 1200 km gefietst, niet ik". Wij wijzen haar er op dat het een promotietocht is en dat haar promotionele waarde toch beduidend groter is dan de onze. We oefenen op de fiets nog even ons lied. Marianne Vos denkt er het hare van.
     
    15.29 uur Maastricht
    Ontvangst door familie en collega's: we hebben het weer gefixt! Een bijzondere binnenkomst op de Markt, waar de grote boog "Limburg Wielerprovincie" staat. Pierre reikt de vlag aan aan Marianne Vos, die hem overgeeft aan Theo Krebber, die op zijn beurt de vlag in handen legt van Pé Diederen van de WK-stichting. We zingen ons lied, alsof we van Kopenhagen af niets anders gedaan hebben. Burgemeester Onno Hoes is er nog niet, dus reiken we ons bebouwde kom bord aan aan wethouder Grootheest. We krijgen het UCI-jaarboek van de stichting als dank. Onze dank gaat vooral richting PROMO-team (Vincent en Pascalle), die voor de effectieve promotie de juiste mensen op de juiste momenten hebben gecharterd. Uiteindelijk is de tocht door de vele promotie effectief én efficiënt geweest: een in alle opzichten zeer geslaagde tocht.
    Lees meer...   (1 reactie)
    Papendal - Floriade (en dan nog even naar Arcen)
     
    Over service van een wielerzaak, een zeer bijzondere aankomst en het effect van promotie
     
    1. navigatie
    Nu onze provincie nadert staat de één na de andere navigator op. Er gaan diverse
    aanlooproutes naar het Floriade-terrein over tafel. Rob laat het gebeuren, Jan hecht er aan
    dat we via een provinciale weg de provincie binnenkomen, opdat we ook bij het bord "De
    Limburgers heten u welkom" een foto kunnen maken, Pierre heeft een sterke voorkeur voor
    niet-provinciale wegen. Vooreerst wordt Pierre op zijn schreden bediend: de Garmin stuurt
    ons in Oosterbeek achterom het Kerkpad op: 32 cm breed en in geen 20 jaar meer herstraat.
    Rob houdt aan het einde bereidwillig voor de overige renners "'t vaeke" (de vee-kering)
    open en terwijl we weer de doorgaande weg op kluunen komen Henk en Ankie in de volgwagen
    van rechts over de grote weg, die wij op zich ook hadden kunnen volgen. Vervolgens komen we
    bij het fietsveer over de Lek naar Driel, waar we gelet op de openingstijden een fractie
    van een uur te vroeg zijn. We nemen het fietspad langs de autobaan over de Lek. 
    voor Elst knapt in Thijs' achterwiel een spaak. In Elst vinden we Tweewielhandel Mantel,
    die verrast is door de invasie van 9 renners. De goede man neemt echter zonder nadenken de
    fiets over, herspaakt de spaak die eerder door Rob is hersteld, herschikt de remblokjes die
    door Marcel zijn bevestigd, haast zich om te zeggen dat "het toch zeker niet slecht is
    gedaan" en richt het achterwiel met de nieuwe spaak opnieuw uit. Overtuigd van ons goede
    doel wenst hij voor zijn accurate werkzaamheden geen kosten te berekenen. Wij danken hem
    met een "Cycling 1200 km"-tshirt. Geweldige service!
     
    2. Kent u Jesus niet?

    Gisteren passeerden we vóór Staphorst een weiland met daarin een groot bord met de vraag
    "Kent u Jesus niet?". In het verlengde daarvan wordt William vandaag geconfronteerd met de
    betekenis van "de eersten zullen de laatsten zijn": als we in Groesbeek rond de middag een
    broodje gaan eten, heeft William als eerste besteld, maar krijgt zijn broodje pas als de
    begeleiders de bus gaan dichtmaken en de overige renners al weer op de fiets stappen. Omdat
    deze niet gecalculeerde vertraging maakt dat we nog 2 uur hebben voor 56 km naar de
    Floriade zetten we, ondanks dat Williams broodje nog bovenin zijn slokdarm steekt, flink de
    vaart er in.
    3. Promotie en minpunten

    Na Bredeweg maken we bij binnenkomst van Milsbeek snel een foto bij het bord "De Limburgers
    heten u welkom" en komen tegen 5 voor 3 aan bij de Floriade. Daar wachten onze gedeputeerde
    Theo Krebber en WK-directeur Pé Diederen ons op met Robert Bouten van de Floriade en PR-man
    Vincent van der Stouwe. We stappen allemaal met fiets (!) in de kabelbaan en maken het
    rondje over het Floriade-terrein. Een zeer bijzondere aankomst. We zijn overigens niet de
    enigen: de kabelbaan mag zich al verheugen in een ruime belangstelling. Dat onze tocht niet
    onopgemerkt is gebleven merken we als we aan de bezoekers de sleutelhangers uitdelen en
    twee jongetjes zeggen: "Wij hebben jullie al gezien: wie is de jarige?". Onze ploeg en Theo
    Krebber worden geinterviewd door TV Venlo. Na een eerste evaluatie van de ervaringen en
    resultaten van de afgelopen week en een vooruitblik op morgen, gaan we weer even noord-
    oostwaarts naar Arcen. In Lottum roept bij de bushalte een man ons na: "Hei, geej gaot de
    verkieërde kant op!" Ook hij heeft goed op het L1-nieuws gelet.
    Bij het verlaten van het Floriade-terrein zijn Jan&Jan in Grubbenvorst de weg even kwijt.
    Jan J. realiseert zich al op het moment dat Jan B. een voorbijganger aanspreekt welk beeld
    de twee mannen in een inspectiewagen van de Dienst Provincale Wegen van de provincie
    Limburg bij de man oproepen met de vraag: "Wèt geej hie de waeg?". 
     
    4. De vaan

    Vanaf de derde dag is de UCI-vlag bevestigd op de fiets van Pierre. Ergens in Duitsland, na
    zijn lekke band, hebben we -toen Pierre na de bandenwissel zich weer bij de groep kwam
    voegen- bij het zien van de wapperende vlag het Sittardse lied "Dao kump de vaan weer aan"
    aangeheven. Vandaag zijn we zo ver dat we de tekst hebben aangepast aan ons doel.
    Morgenvroeg hebben we tot Sittard-Geleen nog 2,5 uur om te oefenen. We hebben het voornemen
    om bij elke aankomst in de gemeenten het lied te gaan zingen.
    Het tekent de sfeer in de groep: die is, door goede benen en goed weer, uitstekend.
    dao kump de vaan weer aan
    alle fitskes en de zaelkes gaon d'r achter aan
    wo geit die vaan op aan
    gans nao Limburg, want 't WK, ja, dat kump d'r aan
    de waereld sjlut zich dao bie aan
    veer hange saame aan de vaan
    (daar komt de vlag weer aan
    alle fietsjes en de zadeltjes gaan er achter aan
    waar gaat de vlag naar toe
    helemaal naar Limburg, want het WK, ja, dat komt er aan
    De wereld sluit zich daar bij aan
    Wij zijn verbonden in de vlag)
    (vrij naar "De vaan"; Sittard)
    Lees meer...
    Norg - Papendal (159 km)
     
    Over mooie, maar niet gefietste routes, zwarte kousen, het monument en enthousiaste kinderen bij een Olympisch Vuur-fietsclinic
     
    1. Het mooie Drenthe
    Op de tocht door Drenthe worden we vandaag begeleid door 6 collegae van de Provincie
    Drenthe, lid van de provinciale fietsclub FietsPAD. De boodschap van gisterenavond dat we
    om 7.30 uur in plaats van 7.45 uur willen vertrekken in verband met de verplichte
    aankomsttijd op Papendal is net niet bij alle collega's aangekomen. We vertrekken dus om
    7.50 uur. De boodschap die Jan -in toonzetting subtiel, in betekenis hard- hen deze ochtend
    brengt ("Wij willen niet onbeleefd zijn, maar we willen jullie toch verzoeken om ons zo
    snel mogelijk uit jullie provincie te loodsen") wordt door de zes echter accuraat, flexibel
    en met de noodzakelijke terreinkennis vertaald én uitgevoerd. Daar waar één hunner in
    opdracht van hun voorman Stef de Jong woensdag verlof heeft opgenomen om een mooie route
    door het mooie Drenthe uit te zetten, gaan zij ons nu in een zeer strak tempo voor in één
    lange weg langs het kanaal naar Meppel. Ondanks desnelheid genieten we van de beelden van
    de opkomende zon boven de mistsluiers en de prachtige boerderijen met rieten daken.
    In Meppel denderen we een houten fietsbrug over, waarvan de planken zodanig los liggen, dat
    de 30 wielen een geraas als van meerdere mitrailleurs veroorzaken. "Typisch geval van een
    één-schroef-per plank-brug", meent Pierre, die suggereert om -mocht de gemeente Meppel hier
    een bezuinigingsmaatregel hebben doorgevoerd- haar een doosje schroeven te doen toekomen.
    Voorbij Meppel knijpen de Drenthen in de remmen: de provinciegrens is bereikt.
    2. Overijssel en Gelderland
    Op weg naar Zwolle komen we over een lange klinkerstraat door de prachtige dorpen Staphorst
    en Rouveen: "Daarom heb ik vandaag mijn zwarte sokken aangetrokken", verduidelijkt Rob. Ook
    Marcel en Peter hebben goed geanticipeerd. 
    Na Zwolle worden we bij Hattem opgewacht door drie leden van de Wielerclub TC Zutphen, die
    als vertegenwoordigers voor Overijssel en Gelderland ons begeleiden naar Papendal. Ook zij
    moeten de door hen uitgezette route terug in hun kast stoppen. Net als de Drenthen vormen
    zij voor ons wel een aangenaam gezelschap dat maakt dat wij de kilometers ongemerkt snel
    'wegfietsen'. In Apeldoorn passeren we het monument ("De Naald") waar vorig jaar de aanslag
    op de Koninklijke familie plaatsvond. Iedereen is toch even stil.
    3. Promotie
    Robert Landman, één van de drie begeleiders uit Zutphen, vertelt dat zijn fietsenmaker in
    Zutphen hem gisteren vertelde over onze tocht. Dat is mooi om te horen, omdat het aangeeft
    dat het bereik van onze actie steeds groter wordt.
    Rob ziet dat ook Wout Poels onze tweets volgt. we voelen ons vereerd.
    We zijn keurig op tijd in Papendal, waar Bart Brentjens in plaats van Leontien van Moorsel
    de fietsclinic aan kinderen van de lagere school uit Dieren heeft verzorgd. Twee kinderen
    komen ons met een medewerker van Olympisch Vuur ophalen en onder luid gejuich en geklap
    passeren we de ereboog. Voorzitter van Olympisch Vuur Erik Eijkelberg en de voorzitter van
    de KNWU Harrie wintels spreken ons en de kinderen toe. Wij danken voor de ontvangst en
    delen de sleutelhangers uit en gaan vervolgens met de kinderen en Bart Brentjens op de
    foto. PR-man Vincent van der Stouwe plaatst ze meteen op Twitter. De persberichten zijn ook
    naar de landelijke pers gestuurd: hoewel ook Olympisch Vuur daar geen grip op heeft, zal er
    wellicht morgen in de dagbladen iets over deze ontvangst staan.
    Om 16.20 uur komen we met ons verhaal van vandaag rechtstreeks in het L1-programma Goedemiddag Limburg.
    Vandaag leggen we het accent bij de promotie van de breedtesport.
    Lees meer...
    4e etappe Scheemda - Norg
     
    via Winschoten, Uithuizen,
    Roodeschool, Winsum, Bedum, Noorderpolderzijl en Groningen-stad
     
    over promotie, navigatie, organisatie-ontwikkeling, geschiedenis en het noordelijkste puntje van Nederland
    1. promotie
    Hoewel we vandaag voor onze begrippen laat (9.30 uur) vertrekken, moet Thijs om 7.00 uur
    uit zijn bed: om 7.15 uur gaat RTV Noord bellen en om 7.35 uur L1-radio. In beide gevallen
    zitten we rechtstreeks in de uitzending. Voor RTV Noord kunnen we ruim 5 minuten onze
    boodschap -inmiddels als een soort mantra in onze hoofden- uitdragen. Later, als we samen
    met zeven collegae van de provincie Groningen door het Groningse land fietsen zal blijken
    dat de vroege edities van RTV Noord -net als L1 bij ons- goed worden beluisterd: men heeft
    ons verhaal al gehoord. Mooie reclame. Bij L1 leggen we ditmaal even het accent op onze
    aankomst op het Floriade-terrein op zaterdag.
    De ontvangst op het provinciehuis van Groningen is allerhartelijkst. Er worden foto's
    gemaakt met directeur Sietske Faber, die ons welkom heet. We vertrouwen er op dat de foto's
    die zijn gemaakt van haar met haar medewerkers en ons hun weg in Groningen zullen vinden.
    's Avonds in Norg bekijken we via de pc de uitzending van L1 en zien Frans als een waardig
    ambassadeur van onze provincie het pakket streekproducten aan de boerin in Esselshamm
    schenken.
    2. navigatie
    Om 8.15 komt de Tour for Life-ploeg van de provincie Groningen aan bij ons hostel in
    Scheemda. Onze collegae gaan ons voor op een tocht door hun provincie. Rob kan zijn Garmin
    derhalve virtueel uitzetten. Inderdaad virtueel: de Groningers zijn zó enthousiast, dat we
    op twee T-splitsingen achter elkaar zowel naar links als naar rechts worden gedirigeerd.
    Wat niet verandert is dat de volgauto's ons niet overal kunnen volgen: één verrassend
    fietspad vroeg in de rit en de geblokkeerde brug in Bedum na de middag zijn voldoende voor
    ruim 30 extra kilometers, ook al omdat er in het weidse noordelijke landschap weinig (zeg
    maar: geen) landmarks zijn waar ze zich op kunnen oriënteren. Als Jan B. met Rob contact
    zoekt om te vragen waar de renners zijn, antwoord Rob direct: "Bad Segeberg".
    3. Het noordelijkste puntje van het vasteland van Nederland
    De Groningers brengen ons door een vlak, vlakker, vlakst Noord-Groningen. Na één uur
    fietsen heeft de Garmin exact 4 hoogtemeters geteld, veroorzaakt door de 4 bruggen waar we
    overheen zijn gefietst. We komen uiteindelijk via Delfzijl en een haast oneindige lange
    leegte via een doodlopende weg in Noorderpolderzijl aan, het noordelijkste puntje van
    Nederland. Een indrukwekkend uitzicht vanaf de zeedijk over het wad wordt ons deel. Niemand
    van ons is hier ooit eerder geweest (hetgeen zelfs de Groningers niet vreemd vinden). We
    prijzen ons gelukkig met het weer: zelfs nu voor de rest van Nederland het bericht is dat
    er een zwakke wind waait, waait het hier matig. We geloven de Groningers meteen als ze, met
    gevoel voor understatement, stellen "dat je hier met windkracht 7 niet wil fietsen". Op weg
    terug naar Groningen-stad laten de Groningers ons overigens zien dat zij geoefende
    'tegenwind'-fietsers zijn: ze fietsen stug stevig door en zetten ons keurig uit de
    zuidenwind.
    4. De conferentie van Noorderpolderzijl
    De lunch, ons gastvrij op het terras van het Eetcafé van Noorderpolderzijl aangeboden door
    de Provincie Groningen, wordt benut om de kennisuitwisseling, die al op de fiets is
    begonnen, te verbreden. De Krimp wordt besproken ("We hebben het idee dat men bestuurlijk
    in Limburg al verder is"), evenals de digitalisering ("We zullen dankbaar gebruik maken van
    de leermomenten die jullie hebben gehad"), het strategisch huisvestingsbeleid ("We hebben
    het idee van de kantoortuinen verlaten en gaan de gebouwen nu gewoon renoveren"), de
    organisatie-ontwikkeling inclusief participatieve aanpak, constructievraagstukken omtrent
    de stevigheid van de dijken, alsmede inhuren en cq versus outsourcen, om de belangrijkste
    maar te noemen. De lunch zal in beide provincies de geschiedenisboeken ingaan als de
    "Noorderpolderzijl-conferentie".
    Later, aan het avondeten in Norg, geeft Pierre voor de groep een toelichting op de
    landbouwkundige situatie in Groningen en stelt dat de hoge grondwaterstand dit land bij
    uitstek geschikt zou maken voor grasland en dus veeteelt, waarop Peter, die onderweg goed
    heeft opgelet, zegt dat hij -zelfs vergeleken met de prachtexemplaren die uit de grond van
    de Stationsstraat in Elsloo komen- hier "toch verdomd mooie aardappelen de grond uit heeft
    zien komen".
    5. Geschiedenis
    De contacten met Groningen voor deze dag zijn door onze Jan Bongaerts en Groninger Pieter
    Aussems gelegd na een IPO-bijeenkomst. Ook Thijs heeft goede herinneringen aan zijn IPO-
    contacten met Groningers (Jan Roeters en Bernard van Dam). Het blijkt dat de verhoudingen
    tussen Groningen en Limburg echter al langer goed zijn. Tijdens de rondleiding door het
    Provinciehuis, waarbij ons de historierijke GS-kamer en Statenzaal worden getoond, horen we
    dat de GS-tafel sedert 1946 wordt verlicht door een mooie kroonluchter, die de provincie
    Limburg aan de provincie groningen heeft geschonken als dank voor de opvang van Limburgse
    vluchtelingen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jan J. constateert dat derhalve over alle
    Groninger besluiten een Limburgs licht schijnt.
    William, sedert hij bij Beerta het ANWB-bord "Heiligerlee" zag, gekweld door de vraag wat
    de slag bij Heiligerlee ook al weer was, wordt in de Statenzaal van zijn vraag verlost: het
    markeert de eenwording van de Ommelanden met de stad Groningen tot de provincie Groningen.
    6. Promotie (2)
    'S avonds krijgen we te horen dat 15.00 uur Papendal ook echt 15.00 uur Papendal moet zijn
    en niet 15.05 uur in verband met een fietsclinic voor een lagere school. Dat betekent dat
    Jan en Rob letterlijk ter elfder ure de route gaan omgooien, het ontbijt wordt vervroegd
    naar 6.30 uur en het vertrek naar 7.30 uur. De kortere route langs louter provinciale wegen
    (waar Jan B., Ankie, Peter en Marcel dan weer geen enkel probleem mee hebben) gaat ook
    betekenen dat we een 30 km onder de 1200 km gaan blijven.
    Lees meer...
    woensdag 28 september 2011: 3e etappe: Osten (D) - Scheemda (Groningen): 198,3 km

    over promotie, navigatie, fysiologie en een Interreg IVa-IVb voorstel
     
    1. promotie
    Daar waar we van te voren dachten in Duitsland geen enkele promotie te zullen kunnen maken, hebben we -mede dank zij de
    aanwezigheid van een TV-camera (van L1)- onderweg toch onze aandacht. Bij Bremerhaven steken we met een veerboot de Weser
    over. De rij wachtende fietsers en auto's wordt door ons voorzien van informatie en "spiegeltjes en kraaltjes" (WK2012-
    sleutelhangers). Herr dr. Marcel Hendrikx wordt door ons tot Erster Schlüsselhängeranfärtiger gebombardeerd, omdat hij -
    voordat de betreffende man of vrouw zich kan bedenken of hij/zij überhaupt behoefte heeft aan zo'n ding- de sleutelhanger
    vliegensvlug aan fietstasjes en fietssloten bevestigt.
    Overigens valt op de boot ook onze luide zang op: een groot mannenkoor in wielerkledij en Grenzeloos Limburg-truitjes, aangevuld met één alt zingt de jarige Bert uitbundig toe.
    Bij Esselshamm fietsen we een boerenerf op om een pakket streekproducten af te geven aan de boerin. Het zullen niet de meest
    indrukwekkende promotieactiviteiten zijn, maar als het boerennetwerk in Ost-Friesland even goed is als het onze in Limburg,
    dan zal onze doortocht voor de regio niet onopgemerkt voorbij gaan.
    Aangekomen in Scheemda worden we gebeld door RTV Noord: zij willen ons morgenvroeg in de uitzending hebben. Ook L1 belt, net
    als de afgelopen dagen, morgenvroeg weer. De grootste verrassing heeft Jan B. voor ons in petto: het schijnt dat de Oegandese
    nationale ploeg ons afgelopen zondag in Kopenhagen opvallend genoeg vond om navraag te doen. De equipe wenst zondag vanaf
    Sittard-Geleen met ons en de steeds verder uitdijende groep prominenten mee te fietsen. Blijkbaar wordt op de Nederlandse
    ambassade in Kampala gewerkt aan de verlenging van hun visa!
    2. navigatie en fysiologie
    Volgens sportfysioloog Gène Janssen en gedeputeerde en voormalig huisarts Theo Krebber is bij inspanningen die meerdere dagen
    duren de derde dag fysiologisch gezien de moeilijkste; vermoeidheid leidt bij ploegen bovendien tot irritaties. Niets van dat
    alles bij ons team. Na gisteren gewend aan de moeilijkheid van het navigeren, wordt de constatering na 137 km dat we 20 km
    van de route zijn afgeweken laconiek ontvangen. Als even later Jan, Jan en Rob opnieuw overleggen over de te volgen route,
    staat de groep open voor zowel het fietspad recht vooruit, als het fietspad terug: de flexibele, Toekomstvaste Provinciale
    Ambtenaar laat zich duidelijk zien. Pierre en Raymond leggen een direct causaal verband met het mooie weer, maar de anderen
    koesteren toch vooral de positieve analyse.
    Na in totaal 588 km komen we bij Bad Nieuwschans de grens met Nederland over en vinden nog even tijd voor een foto. De laatste 21 km van vandaag gaan dan nog op souplesse.
    Voor Rob en de begeleiders Jan, Jan, Henk en Ankie zit het spannendste deel van de tocht -voor zo ver het de route betreft-
    er op. Niet alleen als ICT-er, maar ook als mecanicien en vooral als navigator is Rob voor onze ploeg van zeer grote waarde.
    En wie het detailniveau van de voorbereidingen voor de navigatie gisterenavond in Osten heeft gadegeslagen, weet dat het ook
    voor de begeleiders een niet te onderschatten taak is om zelfs met kaart, Tomtom en Garmin op binnenwegen in Noord-Duitsland
    de juiste weg te blijven volgen.  
    Na 10,5 uur onderweg te zijn komen we om 18.30 uur in Scheemda aan.
    Sedert vanmorgen doet de Track&Trace het weer. Gisterenavond was er geen wifi: Rob heeft nu in Scheemda de blog van
    gisterenavond on line gezet.
    3. Interreg IVa-IVb
    Laut Satz 2 der Interreg-Vereinbarung können Länder, Bezirke, Kreise und Provinzen beim Unterausschus der EG einen Antrag
    einstellen um in Zusammenarbeit grenzüberschreitende Projekte durch zu fuhren. Herr dr. Jaan Bongaerts hat der
    Provinzregierung den Vorschlag gemacht um, nachdem erstens Herrn dipl. ing. P. Raeven und nachher herr
    OberSchlüsselanhängeranfärtiger dr. Hendrikx lehrgefahren sind, inklusive ein gebrochenes Rad vom Herrn dipl. ing Raeven,
    einen Antrag beim Unterausschus zu machen, indem es sich primär handele um die Kenntnisübertragung in Sachen die Qualität der
    freiliegenden, zweiseitige Fahrrad-Fahrstreifen. Er wird dabei als Abteilungsleiter Stufe 1 (wann wählt man beton, wann
    asfalt) selber einfüllen; seine Untergeordenten Herrn Jeroen Brune, Arbeitsleiter und Noud Urselman, Kreisleiter, werden die
    Stufen 2 (wie sorgt man dafür das der freiliegende Fahrradstreifen mehr als 3 bis 5 km an derselben Fahrwegseite bleibt) und
    3 (wie hält man einen freiliegenden Fahrradstreifen wenigstens ein bisschen sauber) ausführen.
       
    4. Zangkoor
    Zoals het oude Zweefveer in Osten de sfeer van het hotel mede bepaalde, is het in de Scheemda de zang van het repeterende
    gemengde zangkoor: stichtelijk en rustgevend.
     
    Lees meer...
    2e etappe: Burg auf Fehmarn-Osten: 221,3 km

    Over obstakels op de fietspaden en de wegen naar Rome en Bad Segesberg.
     
    Om 6.30 uur is reveille na een rustige nacht. Het contrast met Kopenhagen, waar we een hostel hadden naast ongeveer de drukste weg door de stad, is groot.
    L1's Kim Langeslag meldt zich weer voor een aantal opnames. We zijn verheugd te horen dat ook TV Noord-Holland een item heeft gewijd aan de overdracht van de UCI-vlag. Het is weer een mooi promotie-resultaat, ditmaal bovendien in een provincie die wij niet gaan bezoeken.
    Om 8.00 uur filmt Kim ons vertrek.
    Eerste landmark is de Sundbrücke van het eiland Fehmarn naar het Duitse vasteland. Schlesswig Holstein ontvouwt zich voor ons als een zacht glooiend, vriendelijk landschap: geordend zoals we dat van Duitsland kennen. Met een analyse van Peter van een natuurgebied aan de Kieler Bucht begint een reeks aan scherpe waarnemingen op verschillende schaalniveau's, die recht doen aan meerdere aspecten van flexibiliteit, kennis-, kunde- en competentieontwikkeling die van ons (Frans en Henk even daargelaten) in onze organisatie-ontwikkeling "Toekomstvast Limburg" van ons worden gevraagd. Marcel en Jan B. leggen ons bij een Baustelle (die overigens de oorzaak is van de eerste onvrijwillige omweg die we vandaag maken) uit wat "Mixed in place" betekent als we het over wegfundering hebben. Ook het fenomeen Schotterschichten waarmee asfalt in beton wordt opgesloten (spijtoptantenstrook) wordt in de kennisoverdracht betrokken op het moment dat we bij een volgende Baustelle via het fietspad de weg in aanleg worden opgestuurd en we ons te voet over zand, berm en Schotterschichten een weg naar de doorgaande weg moeten zoeken. Pierre, tijdens de middagpauze nog even in discussie met zijn thuishaven over een offerte, geeft een landschaps- en plattelandsanalyse.
    Als de fietsers op enig moment langs een provinciale weg het fietspad verlaten komt Jan B. met de Inspectiewagen er naast rijden en vraagt waarom de renners niet het fietspad volgen, zoals het hoort. Thijs antwoordt dat het pad te slecht is en merkt op dat "als bij ons de fietspaden langs de provinciale wegen er zo zouden bij liggen, hij zou voorstellen om iemand anders afdelingshoofd te maken".
    We ontmoeten op de fietspaden inderdaad een breed scala aan obstakels: eikels, kastanjes en zelfs appels; takken en bladeren zijn nog het minste probleem: de hobbels als gevolg van boomwortels, de gaten en oneffenheden, de huisvuilcontainers die midden op het fietspad staan geparkeerd, de plastic zakken met plastic afval en de hopen gemaaid gras of paardenstront baren ons meer zorgen. Meest bijzonder is de man in oranje werkkleding, die keurig naast het fietspad staat te wachten, maar een zodanig grote bierbuik heeft, dat we toch even achter elkaar moeten gaan rijden om hem te passeren. Thijs mist een aantal gaten niet en breekt een spaak, die door rob en Marcel 's avonds binnen 5 minuten worden vernieuwd, daarmee weer een staaltje brede inzetbaarheid ten toon spreidend.
    De pauze is gepland na 100 km in Bad Segesberg. Na 80 km passeren we het bord Bad Segesberg 22km en laten dat links liggen, evenals de borden Bad Segesberg 14, 15 resp. 16 km die we gedurende de anderhalf uur daarna tegenkomen. De vergelijking met de wegen naar Rome ligt voor de hand. Als blijkt dat de volgers en Kim Langeslag toch echt in Bad Segesburg zitten, besluiten we de Garmin even ontrouw te zijn en volgen de de borden.
    Op de markt in Bad Segesberg eten we en delen sleutelhangers met WK2012 uit.
    Datzelfde doen we op de veerboot van Glückstadt naar Wischhafen: het oogt een beetje als de reclamekaravaan van de Tour. We hopen dat het even effectief zal blijken.
    Na 221,3 km komen we om half zeven aan in Osten in Ost-Friesland: een mooi dorp aan de Oste met een zeer huiselijk hotel, naast een bijzonder zweefveer (Schwebefähr).
    Moe, maar voldaan.
    Lees meer...   (2 reacties)
    maandag 26 september: 1e etappe: Kopenhagen-Burg auf Fehmarn

    Volgens de Garmin: 189,8 km, 461 hoogtemeters, dieptepunt op -6 meter
    Om 7.00 uur laden we fietsen uit en tassen in. Kim Langeslag, die voor L1 drie dagen lang
    een reportage van ons gaat maken, komt om 7.30 uur bij ons en maakt haar eerste opnames
    tijdens ons ontbijt. We wachten tot 8.15 uur om te kijken of het Jan Janssen nog lukt om
    ons uit te zwaaien, maar dat blijkt niet zo te zijn. Kopenhagen uit fietsen is zoals het
    bij elke grote stad is: veel stoplichten, uitkijken voor uitstappende busreizigers,
    behoedzaam oversteken. Afwijkend zijn alleen de vele "hip-hip"-s: we gebruiken de Deense
    kreet zeer frequent.
    Eenmaal buiten de stad gaan we op weg naar Koge (Keuge) rechtdoor en dat zullen we -
    behoudens een tweetal linkerbochten en een toeristisch stukje door Vördingborg zo'n 175 km
    blijven doen.
    Het landschap doet -zeker in het begin- een beetje "Bels" aan: veel lintbebouwing zonder
    herkenbare structuur. Een gevangenis met veel prikkeldraad-afscherming wordt door Pierre
    gekenschetst als een trainingscentrum van Johnny Hoogerland. Hoogtepunt is de kilometers
    lange brug tussen Vördingborg en Gabense, waar Kim een -naar wij inschatten- mooie opname
    maakt.
    Pierre heeft zijn meetapparatuur al aangezet op de 7e verdieping van ons hotel in
    kopenhagen en komt na 16 km er achter dat we constant op 66 tot 67 meter onder zeeniveau
    fietsen. Bij de middagpauze in Vördingborg nemen ook de anderen hun tussenstand op: Frans
    registreert een maximumsnelheid van 76,6 km/u en een gemiddelde snelheid van 209 km/u; ook
    Raymond komt op een gemiddelde van 209 km/u. william en Rob zitten met 27,1 en 27,8
    gemiddeld korter bij de waarheid. Thijs ziet in de gemelde resultaten een bevestiging voor
    de relativiteit van de apparatuur.
    Tien kilometer vóór Vördingborg rijdt Rob op een rotonde langs een stuk vuursteen, die zijn
    band openrijt. Terwijl wij collectief stoppen, zijn we getuige van een redelijk
    spectaculaire arrestatie van een zich fel verzettende man, die door twee politieagenten met
    kracht op de motorkap van een auto in bedwang wordt gehouden.
    We kunnen na dit incident enig begrip opbrengen voor de arrogante, onvriendelijke
    veerbootlokettist, die de beide Jannen op niet mis te verstane wijze duidelijk maakt dat
    zij hun auto ab-so-luut niet mogen parkeren op de verdrijvingstrook. Hij verwijst met een
    voor hem grote vanzelfsprekendheid naar 1978 ("Sie wissen doch damals mit der Baader-
    Meinhoff-terroristen!") en dreigt met de politie als de auto niet di-rect verplaats wordt.
    Een geschrokken Jan wacht de renners 500 meter vóór de toegang voor de veerboot op met de
    hem aangereikte instructies: "Jónges, achter de auto's blieve en geine zeik".
    We hebben één veerboot eerder dan gepland. We benutten de wachttijd om de lange rij
    wachtenden een toelichting te geven op onze doelstelling. Jan deelt ijverig sleutelhangers
    met "WK2012" uit en de suppoost die ons doorgeleid wordt verrast met een Cycling 1200 km-
    polo-shirt.
    De overige promotie wordt vooral bereikt tijdens de lunch in Vördingborg en bij de
    doortocht door de weinige plaatsen die we doorkruisen: we ontmoeten bij de Denen evenveel
    enthousiasme als verbaasde gezichten.
     
    Om 18.15 uur komen we aan bij Burg zu Fehmarn.
    Lees meer...   (1 reactie)
    Le Grand Départ en 1,3 miljard toeschouwers.
     
    We verzamelen ons om 8 uur voor het ontbijt, even na negenen zullen we ons moeten melden bij de start. Het hostel is volgeboekt en het is derhalve druk met gasten van allerlei nationaliteiten. Echt bij elkaar zitten lukt niet, zodat Jan B. en Thijs weliswaar recht tegenover elkaar komen te zitten, maar van elkaar gescheiden zijn door een muur. Jan J. vraagt meteen of dit symptomatisch is voor de wijze van communiceren in het Management Team Overleg (MTO), hetgeen door Jan en Thijs met klem wordt tegengesproken.
    Onze fietsen staan nog steeds bij DGI en als we daar om 9.00 uur arriveren wordt speciaal voor ons het gebouw geopend. Henk laat als dank voor de hostess een polo "Cycling 1200 km.." achter. Isabel en Yvonne mogen van Jan B. plaatsnemen in de Inspectiewagen: "Dae haet toch geblindeerde raame". Met de fietsers voorop en de beide volgauto's daarachter rijden we naar het stadhuis van Kopenhagen, waar om 10.00 uur de start zal zijn. Als we aankomen bij de hekwerken die de toegang tot de startopstelling van de ploegenauto's markeren, blijken de zwaailichten op de inspectiewagen en de magneetplaat "UCI World Championships 2012" op de motorkap voldoende om zonder probleem binnen te mogen. Vincent van der Stouwe wacht ons op en dirigeert ons meteen naar voren. Tot verbazing van zowel hem als ons en alle overige aanwezige fietsers wordt de doorgang echter geblokkeerd door werkelijk duizenden hardlopers, die bezig zijn met de (halve?) marathon van Kopenhagen. "Het wordt ook hier tijd vor een evenementenkalender", meent onze PR-man.
    Terwijl de landenploegen passeren voor hun presentatie op de bühne en het intekenen komt Pat McQuaid voorbij, groet ons en zegt: "Signing in is overthere, boys!". De ene na de andere wielerheld komt voorbij. Tyler Ferrar groet Ankie alsof hij zijn buurmeisje goedendag zegt en Marcel gaat op de foto met Mark Cavendish (later, als Cavendish Wereldkampioen is geworden zal William zich afvragen of hij ook niet met Cavendish op de foto is gezet, maar die foto moet tot op dit moment nog gevonden worden). Bert staat achter Fabian Cancellara, die door een fan wordt gevraagd om een handtekening; nadat die is gezet schuift Cancellara door, evenals Bert, die routineus de pen overneemt en op hetzelfde papier ook zijn handtekening zet en ook weer doorschuift, de Cancellara-fan in opperste verbazing achterlatend.
    Vincent en Bennie Ceulen leiden ons steeds verder naar voren en als de speaker roept dat al het publiek van de weg af moet, staan wij met dertienen, met Vincent, Fons, Bennie, Pé Diederen, Jacques Huberts, Joop Atsma en WK-ambassadeur Jan Janssen zo'n 50 meter achter het peloton. Als we na de start van de elite-profs naar de startlijn worden gedirigeerd laat de ploeg een perfect staaltje Toekomstvast Limburg zien: zonder enige mediatraining vooraf staan Peter, Marcel, Pierre, Rob en Raymond diverse cameramensen te woord en dragen vol verve de boodschap van onze missie uit: de liefde voor Limburg en de liefde voor de wielersport spatten er van af. Jan Janssen beziet tevreden onze ploeg en merkt op dat Pierre op een "Jan Janssen" fietst, waarop hij zegt: "Als jij onderweg pech krijgt -wat natuurlijk niet gaat gebeuren- maar als je pech krijgt, dan hoef je maar te bellen en we komen je vanuit Hoogerheide helpen". Pierre dankt voor het aanbod maar geeft aan dat hij uit een oogpunt van efficiëntie toch liever binnen een kwartier zelf zijn band verwisselt.
     
    Zichtbaar in zijn nopjes met deze primeur (nog nooit eerder is fietsend de verbinding gelegd tussen twee opeen volgende WK-lokaties) ontvangt Pat McQuaid van Vincent het vlaggetje met aan de ene kant de Limburgse en aan de andere kant de UCI-vlag (Pierre: "Veer hauwe waal de baovekantj van de sjteel effe kènne biesjoere") en nadat alle volgauto's van de koers zijn vertrokken vlagt hij met een ferm "Three, two, one, go!" ons weg. En terwijl Pierre, Marcel en Raymond het "go" letterlijk nemen en meteen wegschieten, ontvangt Jan Janssen vervolgens de vlag uit handen van McQuaid en monteert deze in de vlaggenstok achter op Peters fiets. We gaan nog even uitgebreid op de foto om vervolgens uitgezwaaid door duizenden toeschouwers te vertrekken. Al zwaaiend naar het publiek genieten we van dit voor ons, voor de UCI en voor Limburg unieke moment.
    We volgen het parkoers tot aan de Christiansborg, waar we linksaf slaan op weg naar de kleine zeemeermin voor een groepsfoto. Als we daar aankomen worden we -voor beide partijen volledig onverwacht-  opgewacht door een Chinese vrouwelijke reporter en haar cameraman van Movie Channel. Nadat eerst Marcel en Raymond zijn gevraagd naar hun reden om naar Kopenhagen en naar de zeemeermin te komen kijken, dringt bij de Chinese door dat in de negen wielrenners met mooie kleding meer nieuwswaarde zit. Rob, William, Peter, Marcel, Bert gaan uitgebreid op de film, de fiets van Rob wordt tot in detail opgenomen, de reporter gaat met helm en bril van Rob op voor de camera haar verhaal doen en slaat zelfs het jasje van Rob om haar schouders, waarbij Rob professioneel er voor zorgt dat het embleem met Floriade 2012 Venlo World Expo prominent in beeld komt. Op onze vraag hoeveel kijkers haar TV-station trekt, antwoordt de vrouw dat Movie Channel in heel China uitzendt. Econoom Raymond weet zulks snel te vertalen in een spin-off van 1,3 miljard kijkers. Een onverwacht, maar bijzonder mooi resultaat.
    Daartoe aangezet door haar landgenote drommen vervolgens tientallen chinezen om ons heen en willen met ons op de foto. Aangezien goed voorbeeld doet volgen komen ook de Indiërs ons vragen en even wanen wij ons een even grote toeristische attractie als de zeemeermin zelf.
    Aan de Nyhaven drinken we ter afronding van de ochtend een kop koffie en nadat William opnieuw als fotografische achtergrond voor een groep chinezen heeft gediend keren we tevreden terug naar het hotel: de beoogde promotie van Limburg en het WK2012 is goed behaald, denken we.
    Lees meer...   (2 reacties)
    Wederom technische problemen, "hip hip" en dronken Zweden.
     
    Nu het gisterenavond laat is geworden moet vandaag de blog nog worden gevuld. Rob krijgt echter geen verbinding met de dongel. Zittend aan zijn ontbijt belt hij uiteindelijk toch maar met de helpdesk van Vodafone. Daar blijkt de weekenddienst te zitten, die voor Wizzkid van woudenberg met het onthutsende voorstel komt om "de pc gewoon eens uit te zetten en dan weer aan". Thijs loopt rood aan van het lachen bij zo veel ICT-intellgentie (overigens vergaat hem 's avonds het lachen als hij -bijna klaar met de dagreportage- de stekker van de pc-voeding in een niet-werkend stopcontact blijkt te hebben gestoken, waardoor de pc uitvalt en de dagreportage verloren gaat).
    Rob gaat met Marcel vandaag de eerste 10 km van de eerste etappe "voorfietsen". Kopenhagen is overal voorzien van fietspaden: ook de Denen fietsen veel. Onze ploeggenoten leren vrij snel dat Denemarken daarenboven zijn eigen gebruiken kent: beiden krijgen onderweg een reprimande omdat ze hun fietsbel gebruiken en worden gewezen op het feit dat je hier, als je iemand wil waarschuwen of voorbij fietsen, geacht wordt "hip hip" te roepen. Dat is bij deze groep niet aan dovemansoren gezegd.
    De taalgevoelige Denen spreken niet alleen goed engels, maar blijken ook goed te reageren op onze vooral door ëu"-klanken gedomineerde pogingen deens te spreken. Bert's poging om een jongeman te verduidelijken dat het voetgangerstoplicht nog op "reud" staat heeft minder succes dan Isabel's "greun!", dat een voor haar staande fietser meteen tot beweging aanzet.
     
    'S avonds komt een groep dronken Zweden de lobby van het hotel binnen en vraagt aan Peter of hij ook bij die gekken hoort die van Kopenhagen naar Maastricht gaan fietsen. Er ontstaat een boeiende conversatie op matig hoog niveau, waarbij een Zweed stelt dat hij een viking is, Peter vraagt of hij dan wicky de viking is, er even een stilte valt en de Zweden onverstoorbaar verder vertellen over al hun -voor ons volstrekt onbekende-  Zweedse fietshelden. Alleen de namen van Tommy Prymm en Per Magnusson roepen bij ons iets van herkenning op. In het besef dat we met het binnenhalen van deze groep wielerliefhebbers wederom een bijdrage aan de economische multiplier van het WK2012 kunnen leveren, reikt Peter hen een aantal adressen van kleine campings in Zuid-Limburg aan.
    Wellicht zien we hen volgend jaar terug (dat heet: als zij zich ons zullen kunnen herinneren, waar we vooralsnog maar niet van uit gaan)
    Lees meer...   (1 reactie)
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl